کت‌وشلوار به‌جای تخصص؛ پشت پرده مدعیان استادی متافیزیک در فضای مجازی
استفاده از ظاهر حرفه‌ای، عنوان‌های علمی و اصطلاحات پیچیده برای جلب اعتماد مخاطبان، یکی از محورهای انتقاد دکتر مازیار میر از فعالیت برخی مدعیان متافیزیک در فضای مجازی است. این محقق در یادداشتی با انتقاد از تجاری‌سازی مفاهیم فلسفی و علمی، معتقد است ژست‌های کاریزماتیک و ادعاهای بزرگ نباید جایگزین شواهد پژوهشی و امکان سنجش ادعاها شوند.
به گزارش معروف نیوز، در فضای رقابتی شبکه‌های اجتماعی، جلب توجه مخاطب به یکی از مهم‌ترین ابزارهای بازاریابی تبدیل شده است. تصاویر حرفه‌ای، پوشش رسمی و استفاده از عنوان‌های تخصصی گاهی برای ایجاد اعتبار و جلب اعتماد کاربران به کار گرفته می‌شوند. بااین‌حال، میان ظاهر حرفه‌ای و برخورداری از دانش واقعی تفاوت وجود دارد.
دکتر مازیار میر در یادداشتی با عنوان «سقوط خرد در بورس رمالی دیجیتالی» این مسئله را از زاویه گسترش فعالیت مدعیان متافیزیک بررسی کرده است. او معتقد است برخی افراد با ساختن تصویری پرزرق‌وبرق از خود و استفاده از عنوان‌هایی مانند بزرگ‌ترین استاد متافیزیک، تلاش می‌کنند بدون ارائه پشتوانه علمی کافی، جایگاه تخصصی برای خود ایجاد کنند.
بخش مهم دیگری از یادداشت به استفاده از اصطلاحات علمی و فلسفی اختصاص دارد. نویسنده معتقد است برخی مدعیان این حوزه با ترکیب واژگانی از فیزیک کوانتوم، فلسفه و مفاهیم متافیزیکی، محتوایی تولید می‌کنند که
در ظاهر علمی به نظر می‌رسد، اما ارتباط روشن و قابل سنجشی میان اصطلاحات به‌کاررفته و ادعاهای تبلیغاتی آن وجود ندارد.
یکی از نگرانی‌های مطرح‌شده در این یادداشت، تضعیف تفکر انتقادی در میان مخاطبان است. زمانی که یک فرد با عنوان‌های بزرگ و ادبیات پیچیده خود را صاحب دانش معرفی می‌کند، ممکن است مخاطب به‌جای بررسی مستندات، تحت تأثیر شیوه ارائه قرار بگیرد.
از دیدگاه دکتر مازیار میر، پرسش درباره خروجی واقعی فعالیت‌های آموزشی، سوابق علمی و امکان ارزیابی ادعاها باید بخشی از فرایند اعتماد به مدعیان تخصص باشد. صرف داشتن عنوان، تصویر حرفه‌ای یا دنبال‌کننده زیاد در شبکه‌های اجتماعی، دلیلی برای تأیید اعتبار علمی یک فرد محسوب نمی‌شود.
نویسنده همچنین معتقد است شرایط دشوار اقتصادی می‌تواند زمینه پذیرش وعده‌های غیرواقع‌بینانه را افزایش دهد. در چنین شرایطی، برخی مخاطبان ممکن است به دنبال راه‌حل‌های فوری باشند و در برابر تبلیغات مبتنی بر وعده موفقیت سریع آسیب‌پذیرتر شوند.
پیام محوری این یادداشت آن است که اعتبار علمی با پوشش رسمی، عنوان‌های پرطمطراق و تبلیغات پرزرق‌وبرق به دست نمی‌آید؛ بلکه به دانش، پژوهش و قابلیت سنجش وابسته است.
